Przejdź do głównej zawartości

Posty

Anioł

 Któregoś sierpniowego wieczora wpadł mi do głowy pomysł, aby pojechać na siewki, więc pozostało mi tylko sprawdzić prognozy, które były obiecujące i przygotowanie tego, co niezbędne, czyli siatka maskująca, worki pod siebie i szkielet mojej czatowni. Potem pobudka o 3 i w drogę. Ups... chyba przyjechałem za szybko, bo jest 4:40, a wschód koło 6. No cóż poleżę i może się prześpię. Ku mej radości była to bezchmurna pełnia i bardzo dobrze było widać, jak się rozstawić, co też zrobiłem i pozostało mi tylko czekać. Po chwili, gdy już odsapnąłem zdałem sobie sprawę, że popełniłem kolejną gafę, ponieważ ubrałem się za lekko, a leżąc na błocie jest zdecydowanie chłodniej, a tak chwalona bezchmurna noc też zrobiła swoje. Jednak w około było jak w bajce, srebrny księżyc odbijał się w wodzie, lekka mgiełka otulała krajobraz, a w oddali słychać było hukanie puszczyka. W takich chwilach człowiek nie myśli o niczym, co go trapi na co dzień, a pozostaje jedynie tylko tu i teraz. Gdy jeszcze słoń...

Tęposternie

 W niedziele dzwoni do mnie kolega z zapytaniem, czy nie chciałbym się wybrać na wydrzyki tęposterne, sam z lekkim niedowierzaniem odpowiadam, czy sobie żartuje. Okazało się, że nie żartował. Także dogadaliśmy szczegóły, co do planu na kolejny dzień i się rozłączyliśmy. Cały wieczór myślałem, czy dopisze szczęście i będą dalej czekały, a może już sobie odleciały? Następnego dnia wyruszyliśmy w trasę, nie ma tragedii, bo to tylko dwie godziny od nas, a na nasze szczęście korków nie było. Po dotarciu na miejsce rozglądamy się i ich szukamy, no i pusto... dobrze trzeba wypatrywać dalej, więc idziemy raz w jedną stronę zbiornika, potem zaś w drugą i dalej nic nie widzimy. Zażartowałem, że zapewne on jest gdzieś 10m od nas, a my go nie widzimy, bo nabrzeże jest kamieniste, dodatkowo miejscami porośnięte roślinnością, także dostrzeżenie wydrzyków to nie lada wyzwanie. Na wale spotkaliśmy fotografa z żoną i pytamy lekko zrezygnowani, czy oni również przyjechali na wydrzyki, zapytany z...

Bornholm

 Przy tegorocznym wyjeździe nad morze nadarzyła się okazja, aby odwiedzić na jednodniowej wycieczce niewielką duńską wyspę - Bornholm. Głowę krzątała mi jedynie myśl, czy może uda się tam spotkać jakąś nadmorską awifaunę, o którą na naszym wybrzeżu natrafić. Cóż po około trzy godzinnym rejsie statkiem, przy dopisującej pogodzie dotarliśmy do wyspy. Pełen energii i optymizmu wyszukiwałem czegokolwiek, lecz jedyne ptaki jakie spotkałem to wrony, gawrony, były też mewy owszem, ale srebrzyste i siodłate. Przy zamku Hammershus zobaczyłem sokoła, który ewidentnie wyglądał z daleka na raroga, lecz tak jak się często zdarza w takich sytuacjach zniknął mi z oczu zanim oznaczyłem go w 100%. Nietypowym doświadczeniem dla mnie było spróbowanie duńskich słodyczy, które są z reguły słone. Widok na wybrzeże z okolic zamku. Pliszka siwa w szacie spoczynkowej Zamek Hammershus

Migracyjni goście

 W tym roku spędziłem wakacje nad polskim Bałtykiem. Znaczną część czasu spędziłem w okolicach Dźwirzyna i Darłówka. Na szczęście pogoda z reguły dopisywała, także mogłem rano, jak i wieczorem wyjść z aparatem w poszukiwaniu ptaków. Również i pod tym względem się nie przeliczyłem, gdyż po raz pierwszy udało mi się spotkać biegusy rdzawe i kamuszniki, także były licznie biegusy zmienne oraz sieweczki obrożne, to jednak te dwa pierwsze gatunki były dla mnie nowością. Miłym zaskoczeniem dla mnie jest to, że siewki idące wzdłuż plaży praktycznie podchodzą do leżącego fotografa nawet na odległość przy, której już obiektyw nie ostrzy i zostaje jedynie sama obserwacja. Biegus rdzawy w szacie spoczynkowej (Calidris canutus) Biegus zmienny (Calidris alpina) Kamusznik (Arenaria interpres) Dorosła mewa siwa w szacie spoczynkowej (Larus canus) Dorosła mewa srebrzysta w szacie spoczynkowej (Larus argentatus) Juwenalna mewa srebrzysta (Larus ...